Карта сайта
Версія для людзей са слабым зрокам
бел
Меню
Галоўная / Аб Мiнiстэрстве / Старонкi гiсторыi / Старшыні Дзяржплана і Дзяржэканомплана Беларускай ССР, Міністры эканомікі Рэспублікі Беларусь

Старшыні Дзяржплана і Дзяржэканомплана Беларускай ССР, Міністры эканомікі Рэспублікі Беларусь

ДЫЛА
Осіп Лявонцьевіч

Старшыня Дзяржплана
(сакавік 1923 г. - лістапад 1924 г.)

Нарадзіўся 2 (14) красавіка 1880 г. у г. Слуцку.

1890 - 1898 гг. - вучыўся ў Слуцкай гімназіі.

1899 - 1903 гг. - вучыўся ў Тартускім ветэрынарным інстытуце, адкуль быў выключаны за ўдзел у студэнцкіх хваляваннях.

1903 - 1904 гг. - працаваў у мінскай газеце "Северо-Западный край".

1905 г. - узначальваў арганізацыйную групу Мінскага камітэта РСДРП.

1906 - 1918 гг. - працаваў у выдавецтвах Пецярбурга, Арэнбурга, Казані, Масквы.

Пасля Лютаўскай рэвалюцыі 1917 г. удзельнічаў у падрыхтоўцы абвяшчэння БССР.

Снежань 1918 г. - сакавік 1919 г. - уваходзіў у склад Часовага рабоча-сялянскага савецкага ўрада Беларусі.

Люты 1919 г. - арыштаваны і высланы з Беларусі.

З восені 1922 г. быў членам Мінскага гарсавета.

1922 - 1923 гг.- член ЦВК БССР.

Сакавік 1923 г. - лістапад 1924 г. - Старшыня Дзяржплана БССР.

З 1924 г. - сапраўдны член і вучоны сакратар Інбелкульта.

1925 - 1927 гг. - Дырэктар Інстытута па вывучэнні мастацтва, дырэктар БДТ-1, працаваў у Белдзяржкіно.

18.07.1930 г. - быў арыштаваны па справе “Саюза вызвалення Беларусі”.

10.04.1931 г. - высланы ў Кунгур Пермскай вобласці на 5 гадоў. Пасля жыў у Саратаве.

22.08.1938 г. - зноў арыштаваны.

15.11.1957 г. - рэабілітаваны.

07.04.1973 г. - памёр у Саратаве.

В. Л. Дыла з'яўляўся таксама паэтам і пісьменнікам. Першыя творы (абразок “На світанку ...” і верш “Вечар ясны, ціхі ...”) надрукаваныя ў 1912 г. у газеце “Наша ніва”. Аўтар драматычных твораў “Панскі гайдук” (паст. 1924), “Юнак з Крошын” (1965), “Падуанскі студэнт” (не завершана, апублікавана ў 1981 г.), гістарычнай аповесці “Анастасія Мякота” (1968, пазнейшая назва “Дзеля дзяцей”), рамана “На шляху з варагаў у грэкі” (не завершаны), успамінаў пра Я. Купалу і Я. Коласа і інш. Пісаў для дзяцей.


 

ГЕЛЬТМАН
Стэфан Лявонавіч

Старшыня Дзяржплана
(лістапад 1924 г. - ліпень 1925 г.)

Нарадзіўся 4(16) кастрычніка 1886 г. у г. Замосце Люблінскай губерні (Польшча). Аўтар работ па аграрных пытаннях Беларусі, пра ўдзел палякаў у Кастрычніцкай рэвалюцыі. Упершыню паказаў фарміраванне і барацьбу корпуса І. Доўбар-Мусніцкага супраць савецкай улады.

1903 г. - пачаў сваю рэвалюцыйную дзейнасць.

1903 - 1905 гг. - рэдактар газеты “Glos” (“Голас”).

1912 г. - скончыў з адзнакай Кракаўскі універсітэт па спецыяльнасці вучоны-аграном.

1915 г. - у Мінску адзін з арганізатараў Польскага сацыялістычнага аб'яднання (ПСА).

 1917 - 1918 гг. - старшыня праўлення мінскага гурта ПСА і адначасова заснавальнік і рэдактар органа ПСА “Prawda” (“Праўда”).

1917 г. - пасля Лютаўскай рэвалюцыі член бальшавіцкай фракцыі Мінскай дзяржаўнай думы.

Са снежня 1917 г. - камісар па польскіх справах Заходняй вобласці і фронту.

У 1918 г. пасля захопу Мінска германскімі войскамі, як бальшавік, быў арыштаваны і 9 месяцаў прабыў у канцлагеры Гафельберг ў Германіі.

Са студзеня 1919 г. – нам. наркама земляробства і лясной гаспадаркі Літоўска-Беларускай ССР, загадчык аддзела земляробства Мінскага губревкома.

1919 - 1920 гг. - член Польбюро ЦК РКП(б) у Смаленску.

Лета 1920 г. - узначальваў зямельны аддзел Польрэўкама ў Беластоку, затым сакратар Польбюро ЦК РКП(б), адначасова кіраўнік выдавецкага кааператыва “Трыбуна”.

1921 - 1923 г. - лектар па аграрных пытаннях у Камуністычным універсітэце.

З сакавіка 1924 г. - наркам земляробства БССР.

З 27 лістапада 1924 г. - нам. старшыні СНК БССР, старшыня Дзяржплана БССР.

З верасня 1925 г. - рэктар і кіраўнік кафедры эканомікі і палітыкі Камуністычнага ўніверсітэта.

З 1927 г. - адначасова і кіраўнік польскага сектара Інстытута беларускай культуры, член яго прэзідыума.

У 30-я гады працаваў у Маскве ў наркамаце земляробства і саўгасаў СССР.

1924 - 1928 гг. - Член ЦК КП(б)Б.

1924 - 1929 гг. - Член ЦВК БССР.

1924 - 1926 гг. - Член прэзідыума ЦВК БССР.

05.04.1937 г. - арыштаваны органамі НКУС СССР і прыгавораны Ваеннай калегіяй Вярхоўнага Суда СССР да расстрэлу.

20.09.1937 г. - расстраляны.

31.03.1956 г. - рэабілітаваны пасмяротна Ваеннай калегіяй Вярхоўнага Суда СССР.

 

КАРП
Сяргей Бенедыктавіч

Старшыня Дзяржплана
(ліпень 1925 г. - люты 1927 г.)

Нарадзіўся ў 1892 г. каля г. Вільні. Адукацыя сярэдняя, да 1914г. вучыўся ў Швейцарыі. Валодаў нямецкай і францускай мовамі.

З 1912 г. - сябра габрэйскай сацыял-дэмакратычнай рабочай партыі, уваходзіў у яе кіруючыя пасады.

З 1912 г. - працаваў у Швейцарыі.

Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі - член выканкама Бабруйскага гарсавету, нам. старшыні Бабруйскага павятовага Саўнаргаса, Старшыня кааператыва “Молат”.

З 1921 г. - член ВКП(б).

З 1921 г. у г. Мінску - нам. старшыні гарсавета, гарвыканкама.

1924 - 1925 гг. - народны камісар фінансаў БССР.

Ліпень 1925 г. - жнівень 1929 г.- нам. старшыні СНК БССР.

Адначасова з ліпеня 1925 па люты 1927 г.- старшыня Дзяржплана.

З верасня 1929 г. - старшыня Дзяржплана РСФСР.

1922 - 1929 гг. - член ЦВК БССР.

1927 - 1929 гг. - член ЦК КП(б)Б.

Ліпень 1937 г. - арыштаваны органамі НКУС СССР “як удзельнік антысавецкай тэрарыстычнай арганізацыі правых”.

29.10.1937  г. - прыгавораны да вышэйшай меры пакарання Ваеннай калегіяй Вярхоўнага Суда СССР.

1955 г. - рэабілітаваны.

 

КАРКЛІН
Марцін Марцінавіч

Старшыня Дзяржплана
(люты 1927 г. - студзень 1930 г.)

1(13).02.1894 – 07.01.1946 гг.

Нарадзіўся ў Курляндскай губерні, працаваў рабочым на заводах.

Да 1914 г. вучыўся.

З лютага 1917 г. - член КПСС.

Удзельнік Кастрычніцкай рэвалюцыі ў Ніжнім Ноўгарадзе.

З 1918 г. - нам. старшыні выканкама Ніжагародскай і Самарскай губерняў, старшыня выканкама Церскай губерні.

З канца 1925 г.- нам. старшыні СНК БССР і адначасова старшыня камісіі заканадаўчых меркаванняў пры СНК БССР (1926 - 1927 гг.).

Люты 1927 г. - прызначаны старшынёй Дзяржплана БССР. Вызвалены ад пасады старшыні Дзяржплана ў студзені 1930 г. у сувязі з прызначэннем нам. старшыні праўлення Дзяржаўнага банка СССР.

З 1927 г. - старшыня Эканамічнага савета пры СНК БССР.

Са студзеня 1930 г. у РСФСР - нам. старшыні ВСНГ РСФСР, нам. наркама лёгкай прамысловасці СССР, старшыня ЦК Саюза работнікаў гаспадарчых устаноў СССР.

1925 – 08.01.1930 гг. - член Бюро ЦК КП(б)Б.

1922 - 1937 гг. - член ЦВК СССР.

1927 - 1930 гг. - член ЦВК БССР.

1928 - 1930 гг. - член Прэзідыума ЦВК БССР.

 

ГОЛЬДБЕРГ
Самуіл Львовіч

Старшыня Дзяржплана
(11 сакавіка 1930 г. - 9 верасня 1931 г.)

Нарадзіўся ў 1894 г. у пас. Руцэна Ліфляндскай губерні. Быў таксама старшынёй Камітэта хімізацыі народнай гаспадаркі БССР, членам эканамічнага савета пры СНК БССР. Выключаны з ВКП(б) 8 ліпеня 1937 г., арыштаваны 13 верасня 1937 г., расстраляны 15 лістапада 1937 г. Рэабілітаваны пасмяротна Ваеннай калегіяй Вярхоўнага Суда СССР 22 жніўня 1956 г.

 

ШАПІРА
Дзітрый Мікалаевіч

Старшыня Дзяржплана
(кастрычнік 1931 г. - студзень 1933 г.)

Прызначаны старшынёй Дзяржплана 1 кастрычніка 1931 г. Вызвалены ад пасады Старшыні Дзяржплана пастановай СНК БССР ад 16.01.1933 г.

Пад яго кіраўніцтвам была завершана праца па складанні 2-га пяцігадовага плана развіцця народнай гаспадаркі БССР на 1933-1937 гг. Сумесна з І. Пятровічам і Г. Бондарам распрацаваў метадычныя падыходы да планавання 2-ой пяцігодкі, дзе ў раздзел была пастаўлена праблема размяшчэння прадукцыйных сіл, у аснове якой быў пакладзены прынцып раўнамернасці з набліжэннем да крыніц сыравіны да раёнаў спажывання, а таксама этапы складання асноўных напрамкаў плана, вызначэння сацыялізацыі БССР у народнагаспадарчым комплексе СССР, агульныя падыходы да галіновага і міжгаліновага планавання (электрыфікацыі, хімізацыі і г.д.). Абгрунтаваў мэтазгоднасць узмацнення развіцця прамысловасці, якая працуе на мясцовай, а не прывазной сыравіне, а ў сельскай гаспадарцы - тэхнічных культурах і жывёлагадоўлі, якая забяспечвае развіццё мясцовай прамысловасці.

 

ГАЛЕНДА М.С.
Старшыня Дзяржплана

(жнівень 1933 г. - студзень 1935 г.)

Прафесар.

Член КП(б)Б з верасня 1916 года.

1924 г. - скончыў Свярдлоўскі ўніверсітэт, атрымаў вышэйшую адукацыю.

1918 - 1921 гг. - служыў у Чырвонай арміі.

1924 - 1929 г. - нам. старшыні і старшыня сельскагаспадарчай секцыі Дзяржплана СССР.

1929 - 1930 гг. - дацэнт Ціміразеўскай сельгасакадэміі.

1930 - 1933 гг. - член калегіі і намеснік наркама земляробства СССР.

Жнівень 1933 - студзень 1935 гг. - старшыня Дзяржплана БССР і адначасова намеснік старшыні СНК БССР.

1933 - 1934 гг. - узначальваў кафедру народнагаспадарчага планавання ў Беларускім дзяржаўным інстытуце народнай гаспадаркі імя В.У. Куйбышава.

Выключаны з КП(б)Б пастановай Бюро ЦК КП(б)Б ад 13 студзеня 1935 г.

Рэспрэсіраваны ў 1936 г., рэабілітаваны ў 1990 г.


 

ЛЮБОВІЧ
Арцём Маісеевіч

Старшыня Дзяржплана
(люты 1935 г. - жнівень 1937 г.)

Нарадзіўся 17(29) кастрычніка 1880 года ў г. Жытомір Валынскай губерні.

У 1894 годзе скончыў двукласнае гарадское вучылішча ў Жытоміры.

1896-1902 гг. - тэлеграфіст ў Жытоміры, затым у Кіеве.

1902-1906 гг. - радавы-тэлеграфіст 2-й іскравой роты.

1906-1914 гг. - тэлеграфіст у Кіеве, затым у Бярдзічаве (з 1908 года) і Белай Царкве (з 1912 года).

1914-1917 гг. - мабілізаваны ў армію: служыў радавым 6-га чыгуначнага батальёна, затым тэлеграфістам Кранштацкай тэлеграфнай роты.

У 1917 годзе - член Кранштацкага камітэта РСДРП(б), старшыня Савета салдацкіх і матроскіх дэпутатаў, дэлегат VII (Красавіцкай) Усерасійскай канферэнцыі і VI з'езда РСДРП(б), член Петраградскага ВРК на Галоўным тэлеграфе і камісар Кексгольмскага рэзервовага палка. Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі рэдактар газеты “Весткі Кранштацкага Савета”, затым член калегіі наркамата пошт і тэлеграфаў і намеснік наркама.

Член ВКП(б) з сакавіка 1917 года.

Студзень - май 1918 г. - старшыня Кранштацкага камітэта РСДРП(б).

1918-1919 гг. - старшыня Усерасійскага Саюза работнікаў сувязі.

1919-1920 гг. - намеснік наркама пошты і тэлеграфаў РСФСР і начальнік сувязі РККА.

1920-1921 гг. - выканаўца абавязкаў народнага камісара пошты і тэлеграфаў РСФСР.

З 1923 г. - намеснік наркама пошты і тэлеграфа СССР.

1927-1928 гг. - выканаўца абавязкаў народнага камісара пошты і тэлеграфа СССР.

1928-1934 гг. - упаўнаважаны наркамата сувязі СССР па Далёкім Усходзе, Усходняй Сібіры.

1934-1935 гг. - у распараджэнні ЦК ВКП(б).

1935-1937 гг. - намеснік старшыні СНК Беларускай ССР і старшыня Дзяржплана рэспублікі. Старшынёй Дзяржплана прызначаны 22 лютага 1937 г. З 7 сакавіка 1935 г. - нам. старшыні СНК БССР і Эканамічнага савета. Ад пасады старшыні Дзяржплана вызвалены 5 жніўня 1937 г.

Дэлегат VII, X, XV з'ездаў партыі.

Арыштаваны ў чэрвені 1937 года.

Асуджаны 28 чэрвеня 1938 г. ваеннай калегіяй Вярхоўнага суда СССР і прыгавораны да вышэйшай меры пакарання.

Рэабілітаваны 29 лютага 1956 года ваеннай калегіяй Вярхоўнага суда СССР.

 

ЧУДНОЎСКІ
Данііл Міхайлавіч

Старшыня Дзяржплана
(жнівень 1937 г. - сакавік 1938 г.)

Нарадзіўся ў 1908 г., паходзіў з служачых. Меў вышэйшую адукацыю. Працаваў загадчыкам планавай камісіі і нам. Старшыні Магілёўскага райвыканкама, начальнікам сводна-планавага кіравання Дзяржплана. Меркавана быў рэпрэсіраваны (іншых звестак не высвятлена).

 

Чорны
Ісаак Львовіч

Старшыня Дзяржплана
(красавік 1938 г. - жнівень 1944 г.,
люты 1946 г. - жнівень 1946 г.,
красавік 1947 г. - жнівень 1953 г.)

1906 - 1994 гг., нарадзіўся ў пасёлку Прыбор Бярэзінскага раёна. Адукацыя вышэйшая, інжынер-тэхнолаг. Працоўную дзейнасць пачаў з 17 гадоў.

З 1927 г. - член ВКП(б).

1935 гг. - скончыў Мінскі палітэхнічны інстытут.

1935 - 1937 гг. - працаваў у апараце ЦК КП(б)Б інструктарам прамыслова-транспартнага аддзела.

1937 г. - аспірант, сакратар парткама Мінскага палітэхнічнага інстытута.

1937 - 1938 гг. - загадчык прамыслова-транспартнага аддзела ЦК КП(б)Б.

Красавік 1938 г. - прызначаны старшынёй Дзяржплана і нам. старшыні СНК БССР.

1941 - 1945 гг. - у шэрагах Чырвонай Арміі, член Ваеннага савета 22-й арміі.

Некалькі разоў прызначаўся на пасаду і вызваляўся ад пасады нам. старшыні Савета Міністраў БССР і старшыні Дзяржплана.

1953 - 1971 гг. - дырэктар НДІ будматэрыялаў (Мінск).

 

ЭЙДЗІНАЎ
Рыгор Барысавіч

Старшыня Дзяржплана
(чэрвень 1944 г. - люты 1946 г.,
чэрвень 1946 г. - красавік 1947 г.)

Партыйны і дзяржаўны дзеяч БССР, адзін з арганізатараў і кіраўнікоў партызанскага руху ў Беларусі ў Вялікую Айчынную вайну.

Скончыў Інстытут падрыхтоўкі кадраў пры Інстытуце чырвонай прафесуры ў Маскве (1933 г.) Вышэйшую партыйную школу пры ЦК КПСС (1958 г.).

1928 - 1934 гг. - на партыйнай і камсамольскай працы ў Маскве, Маскоўскай вобласці і на Паўночным Каўказе.

З 1934 г. - на партыйнай і камсамольскай працы ў БССР: начальнік палітаддзела Асвейскай МТС, 2-ой сакратар Шклоўскага, 1-шы сакратар Кармянскага РК КП(б)Б, нам. кіраўніка Белдзяржкіно, нам. начальніка ўпраўлення кінафікацыі пры СНК БССР.

З 1938 г. у ЦК КП(б)Б: заг. культасветаддзела, а затым аргінструктарскім аддзелам.

З 1940 г. - 3-і сакратар ЦК КП(б)Б.

1941 - 1943 гг. - сакратар ЦК КП(б)Б.

1943 - 1944 гг. - нам. сакратара ЦК КП(б)Б па прамысловасці - заг. прам. аддзелам ЦК КП(б)Б.

Адначасова 1942 г. - узначальваў Паўночна-Заходнюю аператыўную групу ЦК КП(б)Б у Вялікую Айчынную вайну, якая кіравала партызанскім рухам на тэрыторыі Віцебскай і паўночных раёнаў Мінскай і Магілёўскай абласцей.

1942 - 1944 гг. - 1-шы нам. начальніка БШПР.

У чэрвені 1944 г. прызначаны старшынёй Дзяржплана і нам. старшыні СНК БССР. У лютым 1946 г. вызвалены ад абавязкаў старшыні Дзяржплана. Ізноў прызначаны на гэтую пасаду ў чэрвені 1946 г. Вызвалены ад яе ў красавіку 1947 г.

1944 - 1947 гг. - нам. старшыні СНК (з 1946 г. Савет Міністраў) БССР.

З 1948 г. у Савеце Міністраў Беларускай ССР.

1967 - 1977 гг. - нам. старшыні Дзяржаўнага камітэта Савета Міністраў Беларускай ССР па выкарыстанні працоўных рэсурсаў.

1940 - 1949 гг. - член ЦК КП(б)Б.

1940 - 1947 гг. - член Бюро ЦК КП(б)Б.

1938 - 1951 гг. - дэпутат Вярхоўнага Савета БССР.

1946 - 1950 гг. - дэпутат Вярхоўнага Савета СССР.

 

МАЛІНІН
Сяргей Мікалаевіч

Старшыня Дзяржплана
(жнівень 1953 г. - снежань 1965 г)

31.05. (13.06.) 1907 – 20.05.1972 гг. Нарадзіўся ў г. Мінску. Дзяржаўны дзеяч БССР, доктар эканамічных навук, прафесар (1967 г.). Скончыў БДУ (1929 г.), Маскоўскі планавы інстытут Дзяржплана СССР (1938 г.). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Аўтар навуковых прац па эканоміцы і планаванню народнай гаспадаркі.

1925 - 1928 гг. - працаваў у Камуністычным універсітэце Беларусі імя Леніна.

1928 - 1936 гг. - навуковы супрацоўнік і заг. сектарам эканомікі Інстытута арганізацыі і аздараўлення працы ВЦСПС.

1936 - 1941 гг. - ст. навуковы супрацоўнік Інстытута эканомікі Акадэміі навук БССР і нам. дырэктара па навуковай частцы. Кандыдат эканамічных навук.

У гады Вялікай Айчыннай вайны - палітрук роты, камісар батальёна, нам. камандзіра стралковага палка па палітчасці.

1944 - 1946 гг.- лектар палітупраўлення Беларускай ваеннай акругі.

1946 - 1947 гг. - дырэктар Інстытута эканомікі Акадэміі навук БССР.

1947 - 1953 гг. - на працы ў ЦК КП(б)Б: нам. начальніка ўпраўлення прапаганды і агітацыі, заг. аддзелам планавых, фінансавых і гандлёвых органаў.

1953 - 1965 гг. - сСтаршыня Дзяржплана БССР.

Адначасова 1955 - 1958 гг. - нам. старшыні Савета Міністраў БССР.

1966 - 1969 гг. - рэктар Беларускага інстытута народнай гаспадаркі.

З 1969 г. - загадчык кафедры палітэканоміі БДУ.

1949 - 1952 гг. - кандыдат у члены ЦК КПБ.

1952 - 1966 гг. - член ЦК КПБ.

1958 - 1966 гг. - дэпутат Вярхоўнага Савета СССР.

1951 - 1959 гг. - дэпутат Вярхоўнага Савета БССР.

 


КОХАНАЎ
Філіп Лаўрэнц’евіч

Старшыня Дзяржплана
(снежань 1965 г. - верасень 1978 г.)

Нарадзіўся ў 1911 г. у мястэчку Мілаславічы Клімавіцкага павета Магілёўскай губерні ў сям’і селяніна. У 1930 -1931 гг.— малатабоец на коксабензольным заводзе ва Успенскім раёне Варашылаўградскай вобласці. У 1932 -1936 гг. — студэнт Мінскага інстытута народнай гаспадаркі. У 1936 - 1941 гг. працаваў у Народным камісарыяце фінансаў БССР — эканамістам-інспектарам, нам. начальніка ўпраўлення, начальнікам упраулення. У 1941 - 1946 гг. — у Чырвонай Арміі. У ліпені 1946 г. прызначаны нам. міністра фінансаў, у сакавіку 1951 г. — Міністрам фінансаў. У снежні 1965 г. быў прызначаны намеснікам Старшыні Савета Міністраў БССР і Старшынёй Дзяржплана. Ад выканання абавязкаў вызвалены ў верасні 1978 г.

 

ГВОЗДЗЕЎ
Віктар Аляксандравіч

Старшыня Дзяржплана
(верасень 1978 г. - красавік 1982 г.)

Нарадзіўся 18 студзеня 1931 г. у г.Смаленску ў сям’і служачых. У 1949 - 1954 гг. — студэнт Беларускай сельскагаспадарчай акадэміі. Пасля навучання ў акадэміі працаваў да 1958 г. на розных пасадах у МТС. З кастрычніка 1958 г. — на партыйнай працы: сакратар райкама, парторг, са студзеня 1963 г. — намеснік загадчыка сяльгазаддзелам ЦК КПБ. У 1966 г. прызначаны начальнікам “Галоўпалессевадбуда” пры Мінвадгасе СССР (г.Пінск). З кастрычніка 1969 г. — Першы сакратар Гомельскага абкама КПБ.

У кастрычніку 1978 г. прызначаны нам. Старшыні савета Міністраў БССР, Старшынёй Дзяржплана БССР, з красавіка 1979 г. — першы намеснік Старшыні Савета Міністраў БССР, Старшыня Дзяржплана БССР. У красавіку 1982 г. пераведзены на працу у Маскву на пасаду нам. Старшыні Дзяржплана СССР.

 

РЭУТ
Анатоль Антонавіч

Старшыня Дзяржплана
(люты 1983 г- май 1985 г.)

Нарадзіўся 30 кастрычніка 1928 г. у г.Барысаве Мінскай вобласці ў сям’і працоўнага. У 1947 - 1952 гг. — студэнт Беларускага палітэхнічнага інстытута. Пасля працаваў на Мінскім прыборабудаўнічым заводзе ім. У.І.Леніна на пасадзе старэйшага майстра. У 1953 г. прызначаны галоўным інжынерам Вясейскай МТС Слуцкага раёна. У 1958 г. пераведзены ў мінскае абласное ўпраўленне сельскай гаспадаркі. У гэтым жа годзе перайшоў на завод электронных вылічальных машын ім. Р. К. Арджанінікдзэ, дзе працаваў старэйшым майстрам, начальнікам цэха, галоўным тэхнолагам, нам. галоўнага інжынера, нам. дырэктара па вытворчасці.

У 1962 г. пераведзены на працу ў Дзяржплан БССР на пасаду начальніка аддзела радыёэлектронікі і прыборабудавання. З 1966 г. - дырэктар Мінскага прыборабудаўнічага завода ім.У.І.Леніна, з 1970 г. - завода электронных вылічальных машын ім. Р. К. Арджанікідзэ, затым - сакратар Мінскага гаркама.

З 1975 г. - першы нам. Міністра радыёпрамысловасці СССР. З лютага 1983 г. - нам. Старшыні Савета Міністраў БССР, Старшыня Дзяржплана БССР. У снежні 1985 г. вызвалены ад гэтай пасады ў сувязі з пераводам у г. Маскву на пасаду першага нам. Старшыні Дзяржплана СССР.

 

КЕБІЧ
Вячаслаў Францавіч

Старшыня Дзяржплана
(снежань 1985 г. - красавік 1990 г.)

Нарадзіўся 10 чэрвеня 1936 г. ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці ў сялянскай сям'і. У 1953 - 1958 гг. - студэнт Беларускага палітэхнічнага інстытута. Пасля інстытута працаваў на Мінскім заводзе аўтаматычных ліній. У 1973 г. пераведзены на Мінскі станкабудаўнічы завод ім. С. М. Кірава, дзе працаваў галоўным інжынерам, затым дырэктарам завода. З 1978 г. - генеральны дырэктар вытворчага аб'яднання па выпуску працяжных і адразных станкоў ім. С. М. Кірава.

У 1980 г. абраны другім сакратаром Мінскага гаркама КПБ, у 1981 г. пераведзены на працу ў ЦК КПБ. У жніўні 1984 г. абраны другім сакратаром Мінскага абкама КПБ.

У снежні 1985 г. прызначаны нам. Старшыні Савета Міністраў БССР, Старшынёй Дзяржплана БССР.

У красавіку 1990 г. прызначаны Старшынёй Савета Міністраў БССР.

 

МЯСНІКОВІЧ
Міхаіл Уладзіміравіч

Старшыня Дзяржэканомплана
(ліпень 1990 г. - люты 1991 г.)

Нарадзіўся 6 мая 1950 г. у вёсцы Новы Сноў Нясвіжскага раёна Мінскай вобласці. У 1967 - 1972 гг. - студэнт Брэсцкага інжынерна-будаўнічага інстытута. Пасля інстытута служыў у Савецкай арміі. У 1973 - 1983 гг. працаваў на розных пасадах, у тым ліку ў Мінгарвыканкаме. У 1983 - 1984 гг. - Старшыня выканкама Савецкага раённага Савета народных дэпутатаў г. Мінска. У 1984 - 1985 гг. - нам. Старшыні выканкама Мінскага гарадскога Савета народных дэпутатаў. У 1985 - 1986 гг. - Сакратар Мінскага гаркама Кампартыі Беларусі. У 1986 - 1990 гг. - Міністр жыллёва-камунальнай гаспадаркі БССР.

З ліпеня 1990 г. - нам. Старшыні Савета Міністраў БССР, Старшыня Дзяржэканомплана БССР.

У лютым 1991 г. вызвалены ад пасады Старшыні Дзяржэканомплана і прызначаны першым нам. Старшыні Савета Міністраў БССР.

 

ЛІНГ
Сяргей Сцяпанавіч

Старшыня Дзяржэканомплана
(люты 1991 г. - красавік 1994 г.),

Міністр эканомікі
(красавік 1994 г. - сакавік 1995 г.)

Нарадзіўся 7 мая 1937 г. у г. Мінску ў сям'і служачых. У 1956 - 1960 гг. студэнт Беларускай сельскагаспадарчай акадэміі. Затым працаваў у сельскай гаспадарцы на розных пасадах. У 1971 г. абраны Старшынёй Слуцкага райвыканкама.

З 1972 г. - на партыйнай працы. З 1983 г. - Старшыня Мінскага аблвыканкама, з 1987 г. - Старшыня Дзяржакамцэн БССР. У 1988 г. у сувязі са скасаваннем Дзяржкамцэн БССР і перадачай яго функцый Дзяржплану БССР пераведзены на пасаду нам. Старшыні Дзяржэканомплана БССР, начальніка ўпраўлення цэн. З лютага 1990 г. працуе ў апараце ЦК КПБ. У лютым 1991 г. прызначаны нам. Старшыні Савета Міністраў БССР, Старшынёй Дзяржэканомплана БССР. З красавіка 1994 г. - нам. Старшыні Савета Міністраў, Міністр эканомікі Рэспублікі Беларусь. У лютым 1997 г. прызначаны Прэм'ер-міністрам Рэспублікі Беларусь.

 

БАДЗЕЙ
Георгій Пятровіч

Міністр эканомікі Рэспублікі Беларусь
(27 сакавіка 1995 г. - 16 жніўня 1996 г.)

Нарадзіўся 26 студзеня 1942 г. у г. Калінкавічы Гомельскай вобласці ў сям'і служачых. У 1959 г. скончыў Пружанскі тэхнікум механізацыі сельскай і лясной гаспадаркі. У 1961 г. - прызваны ў шэрагі Савецкай арміі. У 1964 г. паступіў у Беларускі політэхнічны інстытут, які скончыў у 1969 г. Пасля гэтага працаваў на Мінскім трактарным заводзе, у апараце ЦК ЛКСМБ.

У кастрычніку 1973 г. перайшоў на працу ў Дзяржплан БССР, дзе на розных пасадах прапрацаваў да 1981 г. Затым працаваў у апараце ЦК КПБ. У ліпені 1984 г. прызначаны нам. Старшыні Дзяржплана БССР. У ліпені 1990 пераведзены на пасаду Старшыні Дзяржаўнага камітэта па працы і сацыяльнай абароне насельніцтва.

Затым займаў пасады Міністра працы і Міністра па кіраванні дзяржмаёмасці. У сакавіку 1995 г. прызначаны Міністрам эканомікі Рэспублікі Беларусь. У 1996 г. сышоў з гэтай пасады ў адстаўку.

 

Шымаў
Уладзімір Мікалаевіч

Міністр эканомікі Рэспублікі Беларусь
(лістапад 1996 г. - ліпеь 2002 г.)

Нарадзіўся 29 лістапада 1948 года ў Запарожскай вобласці (Украіна). Скончыў геаграфічны факультэт Маскоўскага дзяржаўнага універсітэта (1972). Доктар эканамічных навук, прафесар. Тэма дысертацыі: «Змена і планаванне рэгіянальнай эканамічнай эфектыўнасці грамадскай вытворчасці (пытанні метадалогіі)».

Працаваў слесарам-рамонтнікам (1966-1967), лабарантам (1967), малодшым навуковым супрацоўнікам, быў аспірантам Савета па вывучэнню прадукцыйных сіл пры Дзяржплане СССР (1972-1975), старшым навуковым супрацоўнікам Навукова-даследчага інстытута эканомікі і эканоміка-матэматычных метадаў планавання пры Дзяржплане БССР (1976-1977), старшым навуковым супрацоўнікам, загадчыкам сектара Гомельскага аддзела Навукова-даследчага інстытута эканомікі і эканоміка-матэматычных метадаў планавання пры Дзяржплане БССР (1977-1982), старшым выкладчыкам, дацэнтам кафедры, сакратаром парткама, загадчыкам кафедры навуковых асноў кіравання , прарэктарам Гомельскага кааператыўнага інстытута (1982-1989), намеснікам дырэктара Навукова-даследчага эканамічнага інстытута Міністэрства эканомікі Рэспублікі Беларусь (1989-1995), першым намеснікам міністра эканомікі Рэспублікі Беларусь (1995-1996).
З 1996 па 2002 год - Міністр эканомікі Рэспублікі Беларусь.

З чэрвеня 2002 г. - рэктар Беларускага дзяржаўнага эканамічнага універсітэта.

Узнагароджаны Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.

 

КАБЯКОЎ
Андрэй Уладіміравіч

Міністр эканомікі Рэспублікі Беларусь
(ліпень 2002 г.  - снежань 2003 г.)

Нарадзіўся 21 лістапада 1960 года ў г. Масква.

Скончыў у 1983 годзе Маскоўскі авіяцыйны інстытут імя Сярго Арджанікідзэ, у 1991 годзе - Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі, эканаміст, палітолаг, выкладчык сацыяльна-палітычных дысцыплін.

Пасля заканчэння інстытута працаваў майстрам, старшым майстрам механазборачнага цэха завода імя Вавілава ў г. Мінску.

1985-1988 гг. - Старшы майстар, намеснік начальніка цэха, намеснік начальніка зборачнай вытворчасці завода "Дыяпраектар", г. Рагачоў Гомельскай вобласці.

1988-1989 гг. - Інструктар арганізацыйнага аддзела Рагачоўскага гаркама КПБ.

1989-1991 гг. - Слухач Інстытута паліталогіі і сацыяльнага кіравання КПБ.

1991-1992 гг. - Начальнік планава-эканамічнага аддзела завода "Дыяпраектар".

1992-1995 гг. - Намеснік дырэктара па эканоміцы завода "Дыяпраектар".

1995-1996 гг. - Намеснік начальніка Службы кантролю Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.

1996-1998 гг. - Намеснік Старшыні Камітэта дзяржаўнага кантролю Рэспублікі Беларусь, затым прэзідэнт Беларускага дзяржаўнага канцэрна па вытворчасці і рэалізацыі тавараў лёгкай прамысловасці.

1998-2000 гг. - Старшыня Камітэта дзяржаўнага кантролю.

C 2000 г. - першы намеснік Прэм'ер-міністра Рэспублікі Беларусь.

З верасня 2001 г. - намеснік Прэм'ер-міністра Рэспублікі Беларусь.

З ліпеня 2002 г. - намеснік Прэм'ер-міністра Рэспублікі Беларусь - Міністр эканомікі Рэспублікі Беларусь.

Са снежня 2003 г. - па снежань 2010 - намеснік Прэм'ер-міністра Рэспублікі Беларусь.

З 28 снежня 2010 года - намеснік кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.

 

ЗАЙЧАНКА
Мікалай Пятровіч

Міністр эканомікі Рэспублікі Беларусь
(снежань 2003 г. - снежань 2009 г.)

Нарадзіўся ў 1948 годзе ў п. Пагранічны Прыморскага краю. Скончыў у 1971 годзе Беларускі палітэхнічны інстытут па спецыяльнасці эканоміка і арганізацыя машынабудаўнічай прамысловасці, інжынер-эканаміст. Кандыдат эканамічных навук.

Працаваў інжынерам, старшым інжынерам Інстытута праблем надзейнасці і даўгавечнасці машын АН БССР, старшым эканамістам, малодшым навуковым супрацоўнікам Інстытута эканомікі АН БССР. Быў аспірантам гэтага інстытута. Затым з'яўляўся старэйшым навуковым супрацоўнікам, загадчыкам сектара метадалогіі і метадаў фарміравання і рэалізацыі мэтавых комплексных праграм Навукова-даследчага эканамічнага інстытута (НДЭІ) Дзяржплана БССР, намеснікам дырэктара па навуковай рабоце НДЭІ Дзяржэканомплана БССР, затым Міністэрства эканомікі Рэспублікі Беларусь, намеснікам Міністра эканомікі Рэспублікі Беларусь. З 1997 года - першы намеснік Міністра эканомікі Рэспублікі Беларусь.

Са снежня 2003 г. па снежань 2009 г. - Міністр эканомікі Рэспублікі Беларусь.

Узнагароджаны медалём "За працоўныя заслугі".